: : Bangkok Night Life : :
ย้ายมาอยู่ Alaska ได้ปีนึงแล้ว คิดถึงเมืองไทยน่าดู - -
Saturday, February 24, 2007
Saturday, February 17, 2007
: : วันเที่ยว : :
สุขสันต์ตรุษจีน วันนี้วันเที่ยว เมื่อวานวันไหว้ เหนื่อยยาก
แถมไฟไหม้หญ้าหลังบ้านอีก ไฟลุกลามน่ากลัวสุดๆ + +
รถดับเพลิงเข้ามา พอเห็นเราพอจะสกัดเพลิงไว้่ได้ก็ถอยออกไป
อะไรฟระ น่าจะช่วยๆ ฉีดๆ น้ำไว้หน่อย เพราะลมพัดมาอีกวูบ
มันก็ติดขึ้นมาอีกแล้ว
ป๊าสั่งให้ไอ้กรขับ 200 ไปขุดดินมากลบไฟ
* ประสบการณ์ใหม่ของไอ้กร ต้องให้เหรียญผจญเพลิงมันไหม อุอุ
เมื่อวานไหว้ทั้งวัน แล้วต้องแยกไปไหว้ที่ปรีชาด้วย
แล้วก็ รอถึงเที่ยงคืนเพื่อไหว้ไฉ่เส็งเอี๊ยะ กว่าจะขึ้นนอนก็เกือบตี 2
ตอนเช้าวันนี้ม๊ามาบ่นแต่เช้าเพราะคนงานมาเบิกตังค์
ฮ่วย เมื่อคืนอยู่ก็ไม่มาเบิกกัน ไอ้พวกนี้นี่ก็จริงๆ -..-
วันนี้นัดกับน้าอ๋องว่าจะไปสวนลุมไนท์ฯ ตอน 5 โมง จริงๆ ขี้เกียจอะ ไม่อยากไป
แต่เห็นม๊าก็นัดไว้เป็นดิบเป็นดี เฮ้อ....
ตอนนี้ 13.38 น. ไม่รู้จะไปกี่โมง หงิงๆๆๆ
เมื่อวานวันเกิดทอม เรากะมุกะทอมไปกินซิสเลอร์ กันตามรีเควสน้อง
ขากลับแวะซื้อไอติมเค้กของเดรี่ควีน ดีใจที่ซื้อแค่ 299 ไม่ซื้อ 399
เพราะ 299 ก็อร่อย และมีเนื้อคุ้กกี้เหมือนกัน คนขายบอกว่า 399
จะมีโอริโอผสม เป็นคุ้กกี้แอนด์ครีม แต่เรา่ว่า 299 ก็อร่อยดี
งานจัดแบบเหงาๆ เพราะป๊า-ม๊า ไม่อยู่ไปธุระ เรา 3 คนพี่น้องก็เป่าเค้กกัน
สุขสันต์วันเกิดน้องทอม ปีนี้เป็นเด็กดีตั้งใจเรียน อย่าดื้อ นะ
แล้วขอให้สุขภาพแข็งแรง
Wednesday, February 14, 2007
: : หนังภาค 5 : :
วันนี้แวะไปที่มักเกิ้ลไทย น้องคนนึงเอารูปรวมของ กองทัพดัมเบิลดอร์ มาโพสต์ในกระทู้
หลังจากนั้นก็มีความคิดเห็นทำนองด่าทอกันเป็น 2-3 หน้า ฉากไม่เหมือน ทำไมตัดหลายฉากออกไป
ทำไมตัวละครไม่ครบ ทำไม ทำไม ทำไม
ส่วนใหญ่มีแต่คนไม่ชอบ หนัง แฮร์รี่ พอตเตอร์ (แทบจะทุกภาค) ส่วนตัวเรา
ไม่ชอบแค่ shipper มันผิดจากหนังสือไปเยอะ ในหนังสือ จะเป็น R/Hr
แต่ในหนังจะเน้นไปที่ H/Hr (ขัดใจจริง)
อันนี้เป็นสิ่งที่เรา โพสต์ ตอบไป แต่ว่า ก็ อิดิธ ออกไปแล้วเหมือนกัน แหะๆๆ
***นี่เป็นเพียงความคิดเห็นของดิฉํนเท่านั้น ไม่ได้พาดพิงถึงใครๆ ทั้งสิ้น***
พี่(ขอแทนตัวว่าพี่ แทนว่าดิฉัน รู้สึก แก่มาก) ว่าคงมีข้อจำกัดหลายอย่างทำให้หนังสร้างเหมือนในหนังสือแป๊ะๆ ไม่ได้ กองทัพดัมเบิลดอร์ อาจจะมีเพิ่มเติมกว่านี้มั๊งคะ
ส่วนพวกแองเจลิน่าอาจจะถูกถอดออกไปเลยภาคนี้ เพราะแว่วๆ ว่าไม่มีฉากควิชดิช?ก็เลยตัดออกจาก ก.ด. ไปอาจจะเป็นข้อจำกัดของเงินทุน และ เวลา
น้องๆ อย่าเพิ่งเกรี้ยวกราดกันเกินไปค่ะ
[u]หนังแฮร์รี่ พอตเตอร์ ทุกภาค เรียบเรียงมาอย่างมืออาชีพจริงๆ[/u]
พี่ดูมาตั้งแต่ภาค 1 โดยไม่อ่านหนังสือเลย(มาเริ่มอ่านเล่ม 5) ซึ่งคนที่อ่านหนังสือมาจะบอกว่า แล้วมันจะดูรู้เรื่องเหรอวะ คนที่ไม่ได้อ่านหนังสือมาก่อนก็ขอตอบค่ะ ว่าดูรู้เรื่อง และสนุกมาก ภาค 2 ภาค 3 ที่ว่าคนด่า เยอะๆ ก็ยังเป็นหนังที่ดีมากนะคะภาค 4 ที่เพื่อนพี่ตราหน้าว่า ยังไงก็ดูไม่รู้เรื่องถ้าไม่อ่านมากก่อนก็ตอบอีกค่ะว่ารู้เรื่อง และ สนุกมาก
ทีมเขียนบท-ตัดต่อ มืออาชีพค่ะไม่เหมือนหนังไทยค่ะ
***มองผ่านสายตาคนแก่ที่นิสัยเป็นพ่อค้า(แม่ค้า)***
ข้อจำกัดระหว่างภาพยนตร์ และ งานเขียนมันไม่เหมือนกันค่ะส่วนใหญ่หนังเขาจะใช้คำว่า "ดัดแปลง" มาจาก หนังสือ เรื่อง นี้ๆๆๆบทภาพยนตร์โดย นี้ๆๆๆซึ้งมันก็จะต้องดัดไปให้มันเหมาะสมกับการสร้างภาพยนตร์อยู่แล้ว
ในหนังสือ บรรยายจินตนาการของคนเขียนคิดอย่างไรก็เขียนออกมาเขียนนะคะ เขียน ว่าอยากได้อะไร รายละเอียดแบบไหนแต่ พอมาทำหนังบางทีมันทำไม่ได้ค่ะ เพราะ การทำฉากต้องเห็นเป็นสามมิติดิฉันว่า ตัว JK เองก็อาจจะไม่ได้คิดว่าปราสาท ฮอควอร์ต จะหน้าตาชัดเจนออกมาได้แบบนี้จนกระทั้งเห็นฉากในหนัง มีคำเอาความคิดของเธอเป็นรวบรวมให้เรียบเรียงออกมาเป็นสามมิติ สัมผัส จับต้องได้จริง
น้องๆ ลองนึกวาดอะไรขึ้นมาในกระดาษนะคะ แล้ว พอจะทำจริงๆ น้องเอาแค่ที่วาดมาทำได้ไหมคะพี่ตอบให้
มันทำไม่ได้ค่ะ
มันต้องคิดต่อจากนั้น เยอะๆๆๆๆๆ จะสร้างยังไง จะใช้อะไรสร้าง ใครจะทำเอาเงินที่ไหน?
ไม่งั้น STAR WARS จะต้องรอถึง 20 ปี เหรอ เพื่อสร้างภาค 1-2-3เพราะเมื่อ 20 ปีก่อน ไม่มีเทคนิคที่จะแสดงถึงจินตนาการของคนแต่งได้หมดหรือทำได้แต่ราคาแพงมากฉากนึง CG กันเป็นร้อยล้าน ก็ไม่ไหวค่ะแล้วหนัง แฮร์รี่ พอตเตอร์ ก็เป็นหนังจิตนาการสุดโต่ง CG มหาประลัยละเลงทุกฉากอยู่แล้ว
แล้วหนังทุกภาค JK เองก็อยู่ในงานสร้างด้วย เธอรับทราบทุกขั้นตอน และ ยอมรับมันหนังถือผ่านและถูกปล่อยออกมาฉายได้
อยากให้น้องๆ ทำใจกว้างๆ ดูหนัง อ่านหนังสือ เพื่อความสนุกสนาน ผ่อนคลาย และเพิ่มพูนความคิดของเราดีกว่าค่ะส่วนรายละเอียดเช่นทำไมจินนี่ไม่ใส่กระโปรง หรือ เครื่องแต่งกายเปลี่ยนไป(จริงๆ หนังเรื่องนี้ เครื่องแบบเปลี่ยนทุกภาคล่ะมั๊ง?)คงต้องไปหาคำตอบกันในหนัง พี่คิดว่า ในหนังคงบอกว่าทำไมจินนี่ต้องใส่กางเกงแหล่ะนิเครียดไปไย จับผิดไปทำไม เหอะๆๆๆพูดอะไรยาวจัง + +
*********************
โม้ยาวจริงๆ พักนี้
: : ไม่มา : :
ํำSt.Valentine's Day
Finally, There was nothing for that day
haha, the whole day long i worried and felt uncomfortable but it's ok right now
today is the day after the Valentine's day
yesterday i had been waiting for the call of the delivery man who will come
to delivery something for me :)
sincerely, โอย...เขียนเป็นอังกฤษไม่ออกเลยแฮะ สมองไม่ทำงาน
เอาเป็นว่า ตอนนี้สบายใจดี ไม่ต้องกังวล หรือ เป็นห่วงว่าจะมีอะไรมาส่ง
เสียดายนิดหน่อย แต่ตอนที่รอคอยมันกระวนกระวายกว่า
สงสัยมิคได้เสียค่าโทรศัพท์ โทรไปร้านที่สั่งของไว้แล้วแหล่ะ อิอิ
แต่ว่า สงสัยจังว่าเขาสั่งอะไรมาส่งให้เราหว่า
เมื่อวานเราอ่าน แฮร์รี่ พอตเตอร์ เล่ม 2 จบแล้ว
it's nearly miracle!
i finished reading 1 book within 1 week (it might be new record)
i have been trying for become a book lover
try to read anything but i never success
when i found the long paragraph of the text ever in the comic
i don't mine to read the whole paragraph but skip it
also the long word which contain more than 7 or 8 alphabets (in english)
or more than 12 alphabets (in Thai)
lazy to read or spell -*-
when i found long name of the character in the book i never try to spell
its name, just remember the size of word
how long it be, what is the start alphabet and when i found that name again
i got it automatically
and until i finish the book, i still don't know what is the character name
- -
how stupid -..-
Monday, February 12, 2007
: : กลับบ้าน(2) : :
ว่าจะคุยเรื่องที่วัดไปๆ มาๆ โม้แต่เรื่องของฝาก ฮะๆๆๆๆ
เราไปปฎิบัติธรรมที่ วังน้อย(อยุธยา) มีคนรุ่นเดียวกับเราไปปฎิบัติอยู่พอสมควร
แล้วม๊าก็จัดให้เราไปนั่งกับสาย 6 (พวกที่รุ่นๆ เดียวกัน)
นึกว่าจะไม่ได้คุยกับใครซะแล้ว เพราะเราไม่ได้กะว่าจะไปทำความรู้จักใคร
แต่นั่งอยู่ที่เดิม 3 วัน มาได้คุยกันวันสุดท้าย
เด็กๆ สาย 6 นี่ปากจัดจริงๆ สรร จะตั้งชื่อเรียกคนเลย
มีคนนึงเขาเป็นกระเทยช่างแต่งหน้า แต่เขาหน้าแปลกๆ แล้วก็ตาโปนๆ ถลนๆ หน่อย
ก็ไปเรียกเขาว่า ชักกี้ (อีตุ๊กตาผีที่มันถือมีดไล่ฆ่าเด็กน่ะ)
เราสงสารเขาอะ เราเข้าใจว่าพวกเขาสนิทกัน แล้วก็เรียกกันเล่นๆ เพราะความสนิท
แต่ว่า เราว่าเขาไม่ชอบหรอก แล้วก็เวลาพอเขากินน้ำในกระติก
ก็ทำเป็นรังเกียจหลอดที่เขากิน คือ จริงๆ ก็แกล้งรังเกียจอะนะ แต่เราว่าไงๆ ก็น่าสงสารอยู่ดี
เรานั่งระหว่างพวกเขาพอดี
กระเทยคนนี้ชื่อ ก้อย แล้วก็เรา แล้วก็ เพื่อนๆ เขา ชื่อ จุ๊บแจง กับน้องนาม(11ปี)
มาได้คุยกันก็วันสุดท้าย คนที่นั่งข้างหลังเราชื่อเปิ้ล ก็น่าจะรุ่นๆ เดียวกัน เขาทำงานอยู่บ.รังนก
ตอนกลับแม่เล่าเรื่องก้อยให้ฟังว่า เวลาที่สถานธรรมมีแสดงเขาก็จะมาแสดงเป็นกระเทยตลกๆ
ใส่ชุดตลกๆ มอมแมมๆ เอ็นเตอร์เทนคนดู
เราได้ฟังแล้วยิ่งสงสารเขาจับใจ
เราว่า ข้างในเขาต้องร้องไห้อยู่แน่ๆ เลย เขาไม่ได้อยากเกิดมาหน้าตาไม่ดีซักหน่อย
(ง่า...ชักจะอินจัด น้ำตาจะไหลอีกแล้ว + + )
แต่เราว่า ก้อย เป็นคนเข้มแข็งนะ เขาอาจจะไม่ต้องการคนมาสงสารเขาก็ได้
คิดได้อย่างงี้ก็จงย้อนมามองตัวเองเสียด้วยนะคุณหลิน - -
ตัวก็ใหญ่ ใจนิดเดียว น่าอายจริงๆ
วันที่สองที่สถานธรรมเป็นครั้งแรกที่เราเห็นเปิ้ล (ทั้งๆที่เขาก็นั่งอยู่ข้างหลังเราตั้งนานแต่ก็ไม่ยักกะหันไปดู)
เราเดินออกมาจากโรงครัว แล้วเห็นเปิ้ลกำลังก้มๆ เงยๆ อยู่ข้างๆ ศาลาใหญ่
เปิ้ลผมเริ่มบางแล้ว บางมากจนเห็นหนังหัวตอนเขาใช้ที่คาดผมคาดขึ้นไป
เราอยากแนะนำให้เขาเปลี่ยนยี่ห้อแชมพูจริงๆ
เราไม่รู้หรอกว่าทำยังไงมันถึงจะหยุดร่วงแล้วกลับมาหนา เพราะเราเองก็ประสบปัญหา
ผมร่วงผมบางอยู่เหมือนกัน แต่เราว่า ผมเปิ้ลน่าจะปรึกษาแพทย์ได้แล้ว
แล้วยิ่งเป็นผู้หญิงด้วย มันเห็นชัดขนาดมองจากระยะ 25 เมตรแล้วเห็นหนังหัว + +
ไปอยู่วัดมา 3 วันน้ำหนักลดลงนิดหน่อยเพราะถือศีล 8
ต้องอดข้าวเย็น หลังจากเพล แล้วห้ามเคี้ยวทุกอย่าง เราเห็นพวกจุ๊บแจงเอาเค้กมากิน
พอเราทำหน้าตกใจชี้ไปที่เค้ก เขาก็บอกว่า อมๆ เอา ไม่เป็นไร ไม่ได้เคี้ยว
ฮะๆๆ ช่างหาช่องว่างของกฎเหลือเกินแฮะ
ก็พอเข้าใจอะนิ
จุ๊บแจงมีปัญหาเรื่องแฟน กับ กิ๊ก ด้วย เขาอยู่กับแฟนแล้วแต่ว่า เขาก็มีกิ๊ก
จริงๆ แล้ว เราไม่ค่อยเข้าใจเรื่องกิ๊กเท่าไหร่ ว่าคบกันอีท่าไหนถึงจะเรียกว่านี่ คือ ระดับกิ๊ก?
ฮะๆๆ ถ้ารัก ก็คือรักสิ
รักแฟนกับรักกิ๊ก เหมือนกันหรือเปล่า? น่าสงสัยจริงๆ
จุ๊บแจงบอกว่า ทำไงดี เขารู้สึกว่าเขารักกิ๊กมากกว่าแฟน แต่เปิ้ลก็ทักว่า แฟนคนที่คบอยู่
คนที่อยู่ด้วยกันปัจจุบันก็ดีแล้ว กิ๊กน่ะไม่ดีหรอก
จุ๊บแจงก็บอกว่า (จริงๆ เขา 32 แล้ว แต่เราไม่ได้เรียกเขาพี่ แล้วเขาก็ ยินดีไม่ได้ว่าอะไร)
ก็รู้ว่าไม่ดี แต่ก็รักอะ (เห็นบอกว่า กิ๊กขโมยโทรศัพท์มือถือไปขายด้วยง่า - -)
เรานั่งอยู่ตรงวงนั้นก็เลยถูกถามด้วยเหมือนกัน เปิ้ลชี้มาที่เราบอกว่า เราก็มีแล้วใช่ไหม
เราก็ อึ้งๆ นิดหน่อย (ไม่นึกว่าจะโดนถามเพราะนั่งมา 3 วันไม่ได้คุยกันเลย) เราก็ พยักหน้าตอบ
แต่เราก็ไม่รู้หรอกว่า คนนี้ ใช่หรือเปล่า เปิ้ลเลยถามว่า
"เขามีแฟนแล้วเหรอ"
"ค่ะ เคยถามเขา เขาบอกว่าเขามีแฟนแล้ว" เราตอบไปเรียบๆ เพราะเราก็รู้อยู่แล้ว
"เหรอ เขาอยู่ที่ไหนล่ะ"
"อยู่ อเมริกา ค่ะ"
"อ่อ...มีแฟนฝรั่งอะดิ" เปิ้ลสรุป
"ป่าวค่ะ คนไทย"
"หือ...เราว่าที่เขาว่ามีแฟนคนไทยอะไม่จริงหรอก มีแฟนฝรั่งน่ะแหล่ะ อยู่โน่น" (เย้ย) พูดเหมือนทำนองจะมีหลายคนแฮะ
อือมม์....
ฮะๆๆ ก็ทายกันไปขำๆ
วันนี้โม้ยาวจัง + + เที่ยงคืนกว่าแล้ว เง้อ ว่าจะวาดรูปเล่นซะหน่อย
นอนเลยแล้วกัน แหง่วๆๆๆ
Sunday, February 11, 2007
: : กลับบ้าน : :
ขรึๆๆ กลับมาแล้ว ตอนนี้เที่ยงคืนจะตีหนึ่ง
ว่าจะไม่เปิดเน็ตแล้ว แต่ขอมาอัพสั้นๆ ก่อนนอนเพราะอดใจไม่ไหว
กลับมาจากปฎิบัติธรรม (แอนด์กินข้าวกะมาย แฟมิลี่)
ก็เจอกล่องขนาดย่อมๆ ส่งมาจาก อเมริกา (โหะๆๆๆ)
ในที่สุดกล่องก็เดินทางมาถึงจนได้ เป็นห่วงอยู่หลายเดือนว่าจะหาย
เราแบกกล่องขึ้นไปเปิดบนห้องด้วยความตื่นเต้น
เปิดมาเจอวัตถุสีขาวเปล่งประกายดูเหมือนจะนุ่มนิ่ม เลยหยิบขึ้นมา
ปรากฎว่าเป็นหัวหมีน้อย(?) สีขาวสว่าง นิ่มมากๆ เลยแหล่ะ ^^
เมื่อเอาหมีน้อยออกมาจากกล่องเราเห็นกล่องเล็กๆ สีเขียวขนาดเท่าฝ่ามือ
เป็นกล่องแบบเปิดฝาด้านบน ข้างในมีนาฬิกาเล็กๆ สำหรับผู้หญิง เรือนนึง
แล้วก็โน๊ตสั้นๆ ลายมือขยุกขยิก (เหอๆๆๆ) โน๊ตบอกว่าแม่มิคให้เรา
เป็นของขวัญปีใหม่+วันเกิด เอ...ฟลุ้กจังเรา แฮะๆๆ ^-^
กล่องสีฟ้า เจาะเป็นช่อง นอนคว่ำหน้าอยู่ เห็น ตัวอักษรคุ้นๆ อยู่ด้านหลังกล่อง
เอ...ฟ้อนต์แบบนี้มัน...
โป๊ะเช๊ะ ตามคาด อะไรเกี่ยวกับแฮร์รี่ พอตเตอร์ จริงๆ ด้วย
เป็นปฎิทินแบบฉีก สำหรับวางบนโต๊ะ รูปแฮร์รี่ พอตเตอร์ แหล่ะ
สวยงามน่าใช้มากๆ (แต่ใครจะกล้าใช้วะ)
ถัดลงไปเป็นการ์ดผนึกในซองจดหมายสีขาว
ลายมือมิคนี่มัน ขยุกขยิก แล้วก็เขียนผิดประจำเลย ฮะๆๆ
แต่เราก็ดีใจมากๆ หลังจากอ่านการ์ดแล้ว ข้างล่างสุดเป็นกล่องช็อคโกแล็ต
เฟอร์เรโร่ กล่องใหญ่ อันนี้ก็ทำให้เราดีใจอีกแล้ว (ก๊าก)
เรารีบหยิบกล่องช็อคโกแล็ตลงไปข้างล่างทันที มุเห็นก็เลยบอกว่า
"อย่ามาหลอก กล่องเบ่อเร่อมีช็อคโกแล็ตกล่องเดียวเนี่ยนะ "(ฮา)
ม๊าพูดแบบอารมณ์ดีทำนองติดตลกว่า"เขาเห็นมึงเป็นเด็กเอธิโอเปียเหรอ ให้แต่ขนม"
แหม ก็ดีอะ ได้กินด้วย
ส่วนทอมมาถึงไม่พูดอะไร ยกไปทั้งถาด ไปหน้าทีวี (เฮ้ย)
ม๊าก็เลยบอกว่า "เฮ้ย ไปขอบอกเจ้ก่อน ของเจ้เค้า ทอมจะกินทั้งถาดเลยรึไง"
ดูเหมือนทอมมันจะไม่ได้ยินหรือเพราะกำลังพิจารณาว่าจะกินเม็ดไหนก่อนดีหรือเปล่า
ก็ไม่รู้ เลยไม่ได้สนใจที่ม๊าพูด จนเราเดินเข้าไปใกล้ๆ มันเลยเงยหน้าขึ้นมาบอกว่าขอกินหน่อย
"เออ"
"จะกินก็ได้แต่ว่า ดึกแล้ว กินแค่ 2 เม็ดก็พอ"
น้องจอบอย่างดื้อๆ ว่า
"อะไร โห..ของพวกนี้มันย่อยง่ายจะตาย"
....
กรูไม่เถียงกะมรึงแระ
กลับขี้นมาข้างบน ไอ้มุตามมาด้วย เห็นหมีขาวอยู่ในลังเลยดึงขึ้น
"โห....โคตรอีหมี...ทำไมมันขาวจังวะ" (ไม่เหมาะกะห้องเจ้)
แล้วมันก็อุ้มลงไปหาม๊า (บอกว่าจะอุ้มไปหลอกโนวี่)
ซักพักก็เดินกลับขึ้นมา
"เจ้ๆ ม๊าบอกว่าให้แกะสร้อยหมีมาใส่"
สร้อยอะไร(วะ)
"เนี่ย หมีใส่สร้อยด้วย" มุชี้แล้ววางไว้บนเก้าอี้
สงสัยของขวัญที่ซ่อนไว้ก็คือสร้อยนี่หรือเปล่าหนอ ไว้ยังไงพรุ่งนี้ค่อยถามเจ้าตัวเขาอีกที
ส่วนวันนี้นอนกอดหมีไปก่อนดีฝ่า อุโหะ อุโหะ
อือมม์...
ส่งเมล์ขอบคุณซะหน่อยละกัน
ตี 1 แล้ว + +
** หนอย ว่าจะอัพสั้นๆ ล่อซะยาวเหยียด ยัยขี้โม้ เอ๊ย
Thursday, February 08, 2007
: : คืนก่อนไป : :
วันนี้ไปช่วยแม่แบกของไปวัด กลับมาถึงบ้าน 5 ทุ่มครึ่งแล้วพรุ่งนี้ต้องไปปฎิบัติธรรมสามวัน
แล้วพรุ่งนี้ต้องถึงวัด(ที่ อ.วังน้อย) ตอน 7 โมง เลยมาอัพสั้นๆ ก่อนนอน + +
มิคโทรมาหาตอนเย็น ไม่ค่อยได้คุยกันเพราะนั่งอยู่กับแม่ ถ้ามิคมาอ่านเค้าขอโทษนะ T T
ที่วังน้อย สัญญาณโทรศัพท์ไม่ค่อยมี ควรเอาโทรไปดีไหมเนี่ย -*-
นอนค้างสองคืนสามวัน ต้องนุ่งขาวห่มขาว สวดมนตร์ ฟังธรรม
ง่า...
รีบอาบน้ำนอนดีกว่า
กลับมาก่อนค่อยอัพ + +
Wednesday, February 07, 2007
: : ขอบคุณ : :
เราไม่รู้ว่ามิคจะมาอ่านเมื่อไหร่ แต่เราอยากจะโพสต์เอ็นทรี่ย์นี้ให้เขา
ขอบคุณที่เขาคอยติดตาม ดูแล เราตลอด แหะๆๆ เขินๆ เหมือนกันแฮะ
วันนี้มิคโทรมาหาเราตอนเย็น คุยกันไป ชั่วโมงกว่า การได้พูดอะไรๆ ออกไปบ้าง
บางทีก็ช่วยได้นะ เราเป็นคนอ่อนแอ แต่เราเกลียดการเป็นคนอ่อนแอ เราไม่อยากอ่อนแอให้ใครเห็น
บางทีก็ต้องพูดกับตัวเองผ่านสื่อต่างๆ (ท่าจะบ้า)
คิดไม่ผิดที่ไม่เคยโปรโมต URL อันนี้ เพราะมันเป็นเรื่องที่เราระบายจริงๆ
อาจจะดูไม่หนักหนาแต่สำหรรับเรา
เป็นเรื่องหนักๆ ที่ทำให้เราออกอาการตลอด
ตรงนี้เขียนถึงมิคนะคะ ถ้าได้มาอ่าน จะบอกมิคว่า
ขอบคุณมิคมากๆ สำหรับกำลังใจที่มีให้ตลอด ดีใจมากๆ ที่วันนี้มิคโทรมา แล้วได้คุยกันนานๆ
เราเกือบจะบ่อน้ำตาแตกหลายที แต่ก็ กลั้นไว้ เราไม่อยากให้มิคเป็นห่วงว่าเราร้องไห้ (ด้วยเรื่องงี่เง่าอีกแล้ว แหะๆ)
เรารู้จักกันมาปีกว่าแล้ว ช่วยเหลือกันได้บ้าง ไม่ได้บ้าง บางครั้งบางคราวก็มีเรื่องให้สนุกด้วยกัน
ถึงเราจะไม่ค่อยได้ช่วยอะไรมิคเท่าไหร่ โดยเฉพาะเรื่องจิตใจ บางครั้งเรารู้สึกว่ามิคมีเรื่องไม่สบายใจเหมือนกัน
แต่มิคก็ไม่ได้บอกให้เรารู้ อาจจะคิดดูแล้วว่าเราคงช่วยอะไรไม่ได้หรือไงก็สุดแท้แต่ แต่ถ้ามีอะไรที่มิคคิดว่าเราช่วยมิคได้
ก็ขอให้บอกนะ
stupid!! i really don't know exactly how to express my feeling to touch people heart
what i've say is just what i want to say
and just what i really don't know how to express it clearly
(- - คิดว่าบางทีลองพูดเป็นภาษาอื่นๆ อาจจะอธิบายได้ตรงกว่า แต่ก็ไม่ได้ช่วยเล๊ย)
เราอยากจะขอบคุณ กับความหวังดีที่มีให้กันมาตลอด ช่วยกันมาตลอด แหะๆ
และหวังว่า จะได้ช่วยกันไปแบบนี้นานๆ
7 กุมภาพันธ์ 2550
อีกครั้ง ด้วยสภาพจิตใจที่ดีขึ้น และ เต็มตื้น

เรารักกันใช่ไหม? :)
: : อาการที่แสดงออก : :
เราไม่รู้หรอกว่ามิคจะเข้ามาอ่านหรือเปล่า มิคพูดเสมอว่า มิคเข้ามาอ่านได
ฯ เราทุกวัน
เปิดดู บล็อคเราทุกวัน เราว่าเราทิ้งไดฯ ร้างเป็นเดือนๆ คงไม่มาตามแล้ว
หรือถึงมาตามก็คงอีก 2-3 วัน แต่ เราเขียนเมื่อวาน วันนี้มิครู้เรื่องแล้ว
เราตกใจ ประหลาดใจ ความรู้สึกหลายๆ อย่างมันปนกันบอกไม่ถูก
ฯ เราทุกวันเปิดดู บล็อคเราทุกวัน เราว่าเราทิ้งไดฯ ร้างเป็นเดือนๆ คงไม่มาตามแล้ว
หรือถึงมาตามก็คงอีก 2-3 วัน แต่ เราเขียนเมื่อวาน วันนี้มิครู้เรื่องแล้ว
เราตกใจ ประหลาดใจ ความรู้สึกหลายๆ อย่างมันปนกันบอกไม่ถูก
วันนี้มิคโทรมาหาเราตอนเย็น เรานึกว่าเขาโทรมาเพราะเราไม่ได้ไปคุยทางเอมเอสเอน
เลยโทรมาตามปกติ แต่ว่ากลับกลายเป็นว่า เขารู้เรื่องที่เราระบายไว้เรียบร้อย
เอ่อ ความจริง เราก็รู้แหล่ะนะว่ามมิคคงมาอ่านซักวันนึง แต่ก็ไม่นึกว่ามันจะเร็ว
แล้วก็แค่ข้ามวันก็อ่านเสียแล้ว
สองสามวันมานี้สภาพจิตใจเราแย่มาก เรารู้ตัวว่าเราบอบช้ำ ร่างกายแสดงสิ่งผิดปกติ
เตือนออกมาหลายๆ อย่าง อาการปวดหัว ปวดท้อง หรือแม้แต่ปวดตามตัว เราไม่รู้ว่า
เป็นเพราะความเครียดหรือร่างกายเราไม่ค่อยแข็งแรง
แต่ที่เราช็อคสุดๆ ก็คือเรา วาด รูป ไม่ ได้
เราเป็นคนที่มีชีวิตอยู่กับการวาดรูปมาทั้งชีวิต เราวาดรูปทุกวัน ไม่มีวันไหนที่เราไม่ขีดเขียนอะไร
แม้แต่สมุดจดรายการวางบิล หรือ สมุดจดหมายเลขใบกำกับภาษี ถ้าพลิกดูด้านหลังจะมี
วาดรูปบ้าๆ บอๆ เต็มไปหมด
แต่เมื่อวานเรานั่งหน้าคอมพ์ 4 ชั่วโมง เราตั้งใจเปิดคอมพ์มานั่งวาดรูป
แต่เราวาดไม่ได้
ไม่มีอะไรออกมาจากหัวเราเลย
เราเปิดโปรแกรม 4 โปรแกรม เสียบแท็บเล็ท เริ่มวาด แปลกมากที่เราวาดไม่ออก
ไม่มีอะไรออกมาเลย เราพยายามรวบรวมไอเดีย เราอยากทำอะไร เขียนเกมส์ง่ายๆ ซักเกมส์
ขั้นตอนอยู่ในหัวหมด แต่พอจะลงมือวาด กลับวาดไม่ได้ซะอย่างงั้น -*-
คำว่า วันไร้สมอง มันแปลว่าอย่างงี้นี่เอง...
ไร้สมองจริงๆ ล่องลอย ว่างเปล่า
เรารู้ตัวดีว่า ถ้าเรานั่งต่อ เราจะร้องไห้ เราไม่อยากร้องไห้ เราไม่ชอบ เราเกลียดการเป็นคนอ่อนแอ
เราจึงหาอย่างอื่นทำทันที หาหนังสือมาอ่าน เปิดเพลง พยายามทำตัวให้สดใส
....
เราเสแทร้งอีกแล้ว
เราหลอกตัวเองอีกแล้ว
แต่เรา ไม่อยากให้ใครมาว่าเราว่าเราเป็นคนอมทุกข์ ถึงแม้มันจะจริง แต่เราก็ไม่ชอบ
เราอยากจะเป็นคนที่มีความสว่างสดใส และถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะให้ความสว่างสดใสที่เรามี
ทำให้คนรอบข้างสว่างสดใสด้วย แล้วเราก็จะมีความสุขด้วยกัน
ชิบ...น้ำตาซึมอีกแล้ว
เราเลิกพูดเรื่องนี้ก่อนดีกว่า
7 กุมภาพันธ์ 2550
ผ่านไปอีกวัน

Tuesday, February 06, 2007
: : ร้างเลยวุ้ย : :
เบื่อๆ เซ็งๆ ไร้สมอง ไปวันๆ
หลังจากที่เราทิ้งร้างมา(เกือบ)เดือน
ไม่อยากทำอะไรเลยจริงๆ
วันนี้คุยกับมิคทางเอ็มฯ พอเราบ่นเรื่องงาน ทุกครั้งเขาก็จะตอบมาว่า
อย่าพูดเลย - -
เปลี่ยนเรื่องเหอะ ^^
...อือม์ ก็ เข้าใจอะนะ ว่า พูดไปก็ซ้ำเรื่องเดิม
พูดไปก็ไม่ได้เป็นผลดีกับเรา เขาอยากรักษาน้ำใจเรา
แต่เรากลับรู้สึกว่า
เขาไม่อยากฟังเรื่องที่เราอยากระบายซะอย่างงั้น เหอะๆ
บางทีเราก็แค่อยากจะพูดออกมาบ้างเท่านั้น แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันบ้างเท่านั้น
แต่หลังๆ นี้ ทุกครั้งที่แค่พูดถึงเรื่องงานที่บ้าน จะโดนตัดบทว่า เปลี่ยนเรื่องเถอะ
อย่าพูดเลย
....
มันทำเราจุก
เราไม่ได้ไปบ่นเรื่องพวกนี้ให้ใครฟัง อย่างว่า เรื่องในบ้านไปพูดกับคนอื่นก็ไม่ดี
ไปเล่าให้ญาติๆ ฟังได้ไหม?
เจ๊เอ๋เคยจะหลอกถามเรา เราก็ต้องบอกว่าไม่มีปัญหาอะไรนี่คะ สบายๆ
พูดได้ไหมว่า ไม่ไหวแล้ว อยากตาย
ใครมาแบกแทนกูที - -
เราเขียนไดฯ หลังจากที่มิคไปนอนแล้ว ด้วยความรู้สึกที่สดใหม่
เราอึดอัด
บางทีคนที่เสแทร้ง กลับเป็นทางเราเองมากกว่า
6 กุมภาพันธ์ 2550
หนี้บริษัท
เงินติดลบ 91,000 บาท และมีแนวโน้มว่าจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
ตัวแดง 21,566,756.66 บาท (ยี่สิบเอ็ดล้านหนึ่งแสนห้าหมื่นหกพันเจ็ดร้อยห้าสิบหกบาท.66/100)
และในวันที่ 15 นี้ จะเป็นหนี้เพิ่มอีก 2,000,000 บาท (สองล้านบาทถ้วน)
หนี้ส่วนตัว
ไทยพาณิชย์ 22,375.39 บาทเพิ่งเคลียร์ไป 6,000 และกำลังจะมีหนี้เพิ่มขึ้น
กสิกรไทยเคลียร์เดือนธันวาคมแล้ว และหนี้เดือนมกราคมกำลังจะตามมา
คาดว่าประมาณ 12,000 บาท
เรื่องของตัวเอง สุดท้ายก็ได้แค่บ่นกับตัวเอง
ยิ้มสู้ : )
ฟ้าหลังฝนย่อมสวยงามกว่าฟ้าที่สว่างแจ่มใสตามปกติ เพราะฝนได้ชำระล้างสิ่งสกปรกออกไป
ทำให้อากาศสะอาดกว่าเดิมมาก หวังว่า ทุกอย่างจะคลี่คลายและจะผ่านไปได้จนถึงวันฟ้าใส



