: : Bangkok Night Life : :

ย้ายมาอยู่ Alaska ได้ปีนึงแล้ว คิดถึงเมืองไทยน่าดู - -

Saturday, December 30, 2006

: : อัพไปแล้ว : :

อัพไว้ที่นี่
เราบอกซาโตชิซังไปแล้ว ว่าเรามีบล็คอที่เอ็กซ์ทีน แต่เราไม่ได้บอกว่าเราอัพไดอารี่ที่นี่
ก็เลยอัพเรื่องของที่เขาส่งมาไว้ที่เอ็กซ์ทีน

เจอเรื่องสนุกๆ ของ บล็อคนัมเบอร์วัน
เขาว่าเป็น บล็อคแรกที่สร้าง ไม่รู้จะมีใครใช้ชื่อนี้หรือเปล่า
สร้างไว้ตั้งแต่ 2001
ชื่อ ลูซิเฟอร์ เหมือนกันแฮะ
สงสัย เว็บมาสเตอร์ อัำพเอง เหอะๆๆ

Friday, December 29, 2006

: : Happy Holiday : :





ขณะที่นั่งเขียนอยู่นี่ก็มีเสียงเพลงดนตรีคริสต์มาสที่สรรไปหาโหลดมาฟัง เหอะๆๆๆ


แต่ว่าอยากจะแบะเพลงของ Daniel Powter ชื่อเพลง Bad Day มากกว่า


เอาไว้โอกาสหน้าละกัน ฟังแล้วรู้สึกว่าเหมาะกะอารมณ์ทำงานๆ ไงมะรู้แฮะ เหอๆๆ


แวะมาเขียนเพิ่มความสดชื่นเล็กๆ น้อยๆให้กับตัวเองหน่อยเท่านนั้นแหล่ะ


รู้สึกช่วงนี้ชีวิตมืดมน ป่วยๆ ด้วย ไม่รู้เป็นง (แง้ว)







ใกล้จะได้หยุดแล้ว สดชื่นรับปีใหม่ หุหุหุ


ส่วนนี่เพลงคริสต์มาส มันมี 6-7 เพลง เราเลือกเพลงนี้ ฟังแล้วสนุกดี


ปนเหงาๆ นิดนึงหรือเปล่า?? เหอะๆๆๆ สงสัยตัวเราจะคิดแต่เรื่องเศร้าแฮะ ^^


แปะไว้ แล้วกลับไปทำงานต่อ - -


วันนี้ไม่ค่อยได้คุยกะมิคเลยวุ้ย เซ็ง












กด สามเหลี่ยม(play) ในรูป



เพื่อเล่นเพลง เราชอบทุกเพลงเลยเป็นคริสต์มาสแบบบรรเลง ออกแจ๊สๆ หน่อย ชอบจัง




http://www.pijadesigns.com/xmas/Midiplayer.htm


เอ้า เต้ยกันหน่อย โย๊น โย๊น อะ ฮ่า ไฮ่





Wednesday, December 27, 2006

: : เน็ตเน่า : :

โหย กว่าจะเข้ามาโพสต์ไดฯ ได้ + + ตอนนี้ ห้าทุ่มแล้ว
กำลังมือหงิกกะการตรวจสมุดคนงาน โอ้ย โคตรเยอะ
พรุ่งนี้ทำทั้งวันก็ไม่รู้จะเสร็จหรือเปล่า + + เขาว่าเน็ตเน่าทั่วประเทศ (รวมทั้งภาคพื้นเอเชีย)
เพราะว่าเกิดแผ่นดีนไหวขนาด 7.1 ริกเตอร์ ที่ไต้หวัน แล้วทำให้สายเคเบิลได้รับความเสียหาย
คร่าวๆ ประมาณนี้แหล่ะ จำไม่ค่อยได้ ในรายละเอียด
วันนี้กว่าต่อเอ็มเอสเอน กว่าจะ ต่อ ยะฮู้ เลือดตาแทบกระเด็นได้คุยกะมิคนิดเดียวเอง (แง)
แต่ก็ยังดีที่ได้โทรคุยกัน (ฮือๆๆ คิดถึง)
วันก่อนคุยโทรศัพท์กะเอมี่ เอมี่เขาก็ยังพูดถึงพี่เคนอยู่ เราบอกว่าเอมี่ว่า
วันที่ไปคาราโอเกะเอมี่น่าจะชวนพี่เคนไปด้วย จะได้เจอกันครบๆ รู้จักกันตั้งนานแล้วอยากเจอตัวจริง
เอมี่ก็พูดทำนองว่าไม่ได้หรอก ช่วงนี้มันสิ้นปี พี่เคนงานยุ่งมาก
แล้วยังมีปัญหาเรื่องลูกน้องออกจากงานอีก คือ มันมีคนนึงรับมาช่วยดูตัวเลข แล้วเขาทำงานตัวเลขดี
แล้วก็ละเอียด ก็เลยรับไว้ ปรากฎว่า มันออกไป แล้วก็ไปเข้าทำงานในบริษัทคู่แข่ง
ทำนอง รับเข้าไปเพราะรู้ความลับ บริษัท แล้ว ก็ยังมีกิ๊กอยู่บริษัทเก่าอีก ยังสืบข้อมูลได้เรื่อยๆ พี่แกก็เลย
เครียดน่ะ ลงมาดูตัวเลขแทน
เราก็เลยบอกว่า อือ ธรรมดาแหล่ะ แบบนี้ พี่ก็มี พอเราฝึกเด็กขึ้นมาซักคน พอมันจะทำงานได้ใช้การได้หน่อย
แหม โดนดึงไปอยู่ บริษัทอื่น (ที่มันทำแบบเดียวกะเรา) ซะงั้น
โหย...เจ๊ ของเจ๊ก็แค่ธุรกิจที่บ้าน แต่เข้าแบบว่า เสียหายมาก
* พูดจริงๆ คุยถึงประโยคนี้แล้วอยากจะสวนออกไปเลยว่า แล้วไงเหรอ
คือ บริษัทอีพี่เคนนี้มันสูงส่งมากหรือไง - -
พี่ก็เจ้าของบริษัทเหมือนกันแต่ว่า ไม่ได้พิมพ์นามบัตรว่า กรรมการผู้จัดการ เท่านั้นเอง ทำไมเหรอ - -
ถึงที่บ้านพี่จะไม่ใช้ธุรกิจใหญ่โต แต่ว่าพี่ก็เข้าใจความรู้สึก นายจ้างที่ฝึกลูกน้องขึ้นมาจนมันเป็นงานแล้ว
มันออกไปทำงานให้บริษัทอื่น พี่ก็เข้าใจถึงความเดือนร้อน แล้วพี่เองทำบริษัทเล็กๆ คนงานออกไปคน
พี่ไม่ยิ่งเดือดร้อนกว่าเขาเหรอ ?
ฉุนเฟ้ย....
ข้อมูลมันสับสนมาก เป็นกรรมการผู้จัดการ แล้ว ออฟฟิศเล็กๆ 2 คูหา แล้ว ในนั้นเขาบริหารกันกี่คนเหรอ
ไม่รู้แฮะ เอมีก็พูดทำนอง บริษัทเพิ่งเปิด อะไรก็ต้องทำเอง งานหนัก
ใหญ่โต มีคนขับรถ ประชุมทุกวัน แต่ลงไปดูตัวเลข เพราะขาดคน??
เป็นกรรมการผู้จัดการ ทำงานแทน เซลล์??
(สงสัยมีเซลล์ 2 คน คนนึงหัวหน้าแผนก คนนึงลูกน้อง)
ใหญ่โต เป็นรองประธาน (บริษัทเล็กๆ) ทำงานถึงตีสองทุกคืน นึกถึง ผู้ว่าฯ ปตท. รับผิดชอบน้ำมันทั้งประเทศ 4 ทุ่ม ถึงบ้าน
- - ข้อมูลมันเว่อร์ง่ะ

มิคบอกว่า สงสัยจะทำนอง อีตาพี่เคนนี่เปิด บริษัทกะเพื่อน แล้วก็เป็นหุ้นส่วน ก็เลยเป็นกรรมการผู้จัดการ
อือ เป็นไปได้ เหมือน บริษัทพวกที่เพื่อนๆ เราเปิด
แล้วบริษัทนี่ต้องมีผู้ถือหุ้นอย่างน้อย 7 คน ก็คงมีพ่อ-แม่ ใครซักคนเข้าไปหุ้นด้วย
(เหมือน บ.อีอู๋ มี อู๋ - อาร์ต - ป๊อป - พ่ออาร์ต - แม่อาร์ต -แฟนอู๋ - แฟนอาร์ต ไรทำนองนี้มั๊ง)
เฮ้อ.... แล้วเราจะมาบ่นอะไรเนี่ย

กลับไปทำงานต่อ -*-
แง ไม่เอา ไม่ไป จานอนนนนนน T[]T
ไม่รู้แฮะ ยิ่งพูดความเชื่อถือยิ่งน้อยลง แต่เราก็คงไม่พูดอะไร ไม่รู้ว่ามันจะดีหรือเปล่า
เงียบๆ แล้วปล่อยให้มันจบไปแบบนี้แหล่ะ -..-

Tuesday, December 26, 2006

: : ไอด้อล : :

วันนี้ไปซือ้การ์ตูน HUNTER X HUNTER เล่ม 17 มา
จริงๆ เคยซื้อมาอ่านแล้วแต่ว่า มันหายไป ก็เลยซื้อมาเติมให้ครบ
คิรัวร์น่าร๊ากกกกกก > <
โอ้ย ไม่ไหวแย้ว แสนจะคิวตี้ เป็นคาร์แรคเตอร์เท่ห์ๆ น่ารักๆ บอกไม่ถูก (จริง)
ยกให้เป็นไอด้อลตลอดกาลอีกคน
เรามานั่งนึกดูถึงรสนิยมเรานี่ไม่ค่อยหนีแฮะ เวลาอ่านการ์ตูนก็จะต้องมีตัวละคร
ที่แบบว่าโปรดๆ ใช่มะ เรากะมุเนี่ยจะไม่ค่อยเหมือนกัน
อย่าง เซย่า เงี๊ยะ มุมันจะชอบ ชิริว แต่เรา ชอบพวกอิคคิ
ยู ยู ฯ เราชอบ ฮิเอ มุชอบ คุรามะ
แต่ ฮันเตอร์ฯ นี่ ชอบคิรัวร์ มุก็ชอบ แต่ว่า มุชอบ คุราปิก้า มากกว่า
เหอๆๆๆ
สำหรับเรา ไอด้อล หญิง ตลอดกาล in my heart
- tifa (FFVII)
- อิโอริจัง (I's)
โคตรชอบผู้หญิงสองคนนี้ ไม่รู้ทำไม เอิ๊กๆ น่ารักอะ
เราว่า น่ารักตรงเก็บอาการนี่แหล่ะ เอิ๊กๆๆ
โดยพื้นฐานเราไม่ชอบผู้หญิงก๋ากัน ทำตัวแข่งกะผู้ชายนะ
จริงๆ แล้วมันเทียบกันไม่ได้หน่ะ ถึงจะบอกว่า ตอนนี้ ชาย หญิง เท่าเทียม
แต่ว่า พอเอาเข้าจริงๆ มันเท่ากันที่ไหนล่ะ จะเรียกร้องว่า ผู้หญิงก็เท่ากับผู้ชาย
ทำไมตอนขึ้นรถถึงอยากให้เขาลุกให้นั่งล่ะ ทำไมเรีกยร้องมารยาทสังคมแบบ lady first ล่ะ
ถ้าเท่าเทียมกัน ก็ไปเกณฑ์ทหารซะด้วยสิคะ - -
ไม่ได้ว่าให้ ผู้ชายกดผู้หญิงตลอดไป แต่ว่า บางอย่างมันต้องยอมรับอะ
ไม่ใช่เรียกร้องตะพึด ยอมรับในส่วนที่มีของเราแล้วทำให้เป็นปมเด่นสิ
-..- พูดไรเพ้อเจ้อชิบ
กลับไปเรื่อง ไอด้อล คาร์แรคเตอร์
สำหรับตัวผู้ชาย ชอบหลาตัวเลย
- หงอคง/เบจิต้า/ทรังคส์ (DB - DBZ)
ดูเลือกมาแต่ละคน -*-ชุมนุมชาวไซย่าหรือนั่น
- ตัวเอก 4 ตัวใน yu yu hakusho/hunterxhunter
ไม่สามารถแบ่งแยกได้จริงๆ ถึงเราจะชอบ ฮิเอ กะ คิรัวร์ มากที่สุด แต่ว่า เราชอบทั้ง 4 คนเลย
- เร็ตสึ (นักซิ่งสายฟ้า) ชอบมากๆ เด็กอารั๊ย น่ารัก ฉลาด สดใส กรี๊ดๆ (โธ่ ป้า เร็ตสึคุงเพิ่งจะ ป.5)
เที่ยงคืน 19
ควรจะไป สลิป ได้แล้ว

อ้อ วันก่อนไปธนาคาร เจอเด็กประมาณ อนุบาล 3 คงเรียนนานาชาติ เขาคุยกันเป็น eng
พี่เลี้ยง(มั๊ง) บอกว่าพี่น้องกัน แต่ เราว่า น้องสองคนหน้าไม่เหมือนกัน สงสัยจะต่างมารดา(ว่ะ)
จับความได้ว่า คนนึงชื่อ แป้ง อีกคน ชื่อ จาว่า
สงสัยพ่อเป็นโปรแกรมเมอร์ ไม่ก็ แม่ปวดท้องคลอดตอนเล่นเน็ต หรือ เขียนสคริปต์อยู่ เหอๆ

Monday, December 25, 2006

: : ปีมะโรง : :

เอามาจากเมล์ที่มิคส่งมา มาดูกัน -*-
ปีมะโรง มังกรผู้สูงส่ง ลักษณะเฉพาะ: เซ็กซี่ คล่องแคล่ว มีเสน่ห์ ดึงดูดเพศตรงข้าม ชาวจีนถือว่ามังกรคือสัญลักษณ์แห่งโชคลาภ
อะโหน่ เซ็กซี่ คล่องแคล่ว มีเสน่ห์ ดึงดูดเพศตรงข้าม นี่ไม่ค่อยตรงแฮะ ออกแนวเอาแต่นอนง่ะ
จุดเด่น: มีชีวิตชีวา ทะเยอทะยาน
มีแต่คนบอกว่าเราอมทุกข์ T T
จุดอ่อน: เน้นรายละเอียด ชอบสั่ง รักความหรูหรา มือเติบ
มือเติบนี่อาจจะใช่ เน้นรายละเอียดเหรอ - - ไม่มั๊ง ชอบสั่ง ชอบค่ะ แต่ไม่ค่อยมีคนทำตาม
คู่รักที่เหมาะสม: ปีชวด มะเส็ง วอก หรือระกา
อืมม์ จะลองดู(หึ ว่าไปโน่น)
คนเกิดปีมะโรงนั้นเกิดมาเพื่อเป็นผู้นำอย่างแท้จริง ใครๆก็ชื่นชมในความพร้อมความโชคดี และความมีอำนาจของคนปีมะโรง
เนื่องจากมังกรเป็นสัญลักษณ์ของจักรพรรดิจีน
เกิดมาเพื่อเป็นผู้นำเหรอ...แล้วเมื่อไหร่เราจะได้นำมั่งล่ะนี่ -..- ส่วนเรื่องโชคดี ก็คงมีบ้างแหล่ะนิ ตามประสาชีวิตคน
คนเกิดปีมะโรงจึงเห็นว่าอำนาจที่ตนมีนั้นเป็นอำนาจสิทธิ์ขาดที่ทุกคนต้องยอมรับ และยังเป็นผู้นิยมความสมบูรณ์แบบตัวยงอีกด้วย
คนเกิดปีมะโรงเป็นคนที่มีความภาคภูมิใจในตัวเอง กระตือรือร้น ทรงอิทธิพล และคล่องแคล่วนอกจากนั้นยังแข็งกร้าว ย??นหยัดและแน่วแน่
เอ่อ ฟังดูผงาดมากเลยอะ เราคงเป็นมังกรที่มีตำหนิ
คนเกิดปีมะโรงเป็นคนมีศิลปะในการพูดมักมีความคิดเห็นดีๆ และเป็นที่ปรึกษาที่ยอดเยี่ยมมาก
พรสวรรค์บวกกับความใจกว้างทำให้คนเกิดปีนี้มีหน้าที่การงานโดดเด่น
อือมม์ เรื่องศิลปะนี่พอมีหัวไปได้ ศิลปะการพูดคิดว่าต้องปรับรุงอีกเยอะ แต่ให้ พูด เดี่ยวไมโครโฟน คิดว่าทำได้
เป็นที่ปรึกษาที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่รับฟังได้แทบทุกเรื่อง และรับได้ด้วย
อย่างไรก็ตาม คนเกิดปีมะโรงมีนิสัยโกรธง่าย และมีแนวโน้นที่จะภูมิใจในตัวเอง และมั่นใจจนเกินไป จนทำให้กลายเป็นคนหงุดหงิดง่าย
ดื้อรั้น เผด็จการ และหัวสูง นอกจากนั้นยังหมกมุ่นกับยศถาบรรดาศักดิ์ และเงินทองมากเกินไป
โกรธง่ายถูก(มั๊ง) ความภูมิใจในตัวเองมีอยู่ไม่กี่เรื่อง มั่นใจเกินไปในเรื่องที่มั่นใจ เช่น โลโก้เอฟเฟ็คตกรอบ (แง้ว)
กลายเป็นคนหงุดหงิดง่าย เอ...ไม่รู้แฮะ เผด็จการก็อยากจะเผด็จการนะแต่ไม่เห็นมีใครเชื่อฟังเลย
คนเกิดปีนี้จึงเกลียดที่จะต้องแก่ตัวไปตามวัย คนเกิดปีมังกรนี้มีแต่คนรัก และไม่เคยผิดหวังในรักเลย
กลัวแก่เราว่าทุกคนแหล่ะมั๊ง เรื่องไม่เคยผิดหวังในรักนี่มันอะไร กว่าตูจะหาได้คนนึง
ถ้าเป็นผู้หญิงก็จะมีชายหนุ่มมารุมตอมจนหัวกระไดไม่แห้ง
โม้ป่าวเนี่ย ไหนฟระ ไม่เห็นมาบ้านซักกะตัว
คู่ที่เหมาะที่สุดกับคนเกิดปีมะโรงคือคนเกิดปีชวด เถาะ กุน หรือวอก
อือ รับทราบไว้
รองลงมาคือขาล มะแม ระกา มะเส็ง หรือมะเมีย
มิคเกิดปีไรวะ ไม่เคยถาม
ถ้าคนเกิดปีขาลจับคู่กับคนปีจอ คนที่จะไม่สบายใจที่สุดคือคนปีจอ เอง
แล้วเกี่ยวอะไรกะปีมะโรงอะท่าน แต่ขาลกะจอนี่ ทอม กะ ป๊า เลย -*- ไม่ต้องรอปีจอเครียดหรอก
กะขาลตัวนี้ มะโรงก็เครียดหว่ะ
คู่ปีมะโรงกับฉลูมีแนวโน้มจะทะเลาะกัน ส่วนคู่มะโรงกับมะโรงนั้นมักจะมีปัญหาชิงดีชิงเด่นกันตลอดเวลา
คู่มะโรงกะมะโรง แฟนอายุห่างกัน 12 ปี .... ห่างไปป่าวง่ะ

เอวัง...

: : ชักจะไม่ค่อยสะดวกแฮะ : :

หลังจากทำการเปลี่ยน blogger เป็น new version นอกจากจะไม่ค่อยมีอะไร
เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมแล้ว
ยังใช้ยากกว่าเดิม เพราะต้อง log in ถึงสองครั้ง
- blogger id login
- gmail id login

โห...รู้งี้ไม่เปลี่ยนดีก่าง่ะ -*-
สงสัยมันจะให้อัพจากในจีเมล์มาได้หรือเปล่าก็ไม่รู้แฮะ ไม่เคยลองเสียด้วย
เมื่อวานมุไปญี่ปุ่นแล้ว คืนวันคริสต์มาส เราไปที่สุวรรณภูมิตอน ประมาณ
ทุ่มครึ่ง ก็เลยไปกินข้าวที่ร้านแบล็คแคนยอน (ชื่อที่โน่น เขาชื่อ คาเฟ่ เนโร - เนโร-สีดำ)
นั่งกินที่นี่อาหารไม่ค่อยอร่อยเลย สงสัยเพราะว่าเป็นร้านอาหารจานด่วน
ใช้ตักเอาไม่ได้ใช้ปรุง-ผัด ใหม่ เมนู มีอยู่ไม่กี่อย่าง ลองไล่ดูเราว่าเราจำได้เกือบหมดนะ
ลองไล่ดู
1.อะไรซักอย่างเป็นของว่างมั๊ง
2. ฮะเก๋า/ขนมจีบ (4 ลูก)
3. ชุดอาหารเช้าแบบอเมริกัน
4. ชุดไส้กรอกเยอรมัน
5. ชุดเป็ดย่าง
6. ข้าวหน้าเป็ด
7. ข้าวหน้าหมูแดงหมูกรอบ
8. ข้าวผัดอเมริกัน
9. ชุดข้าวพแนงหมู
10. ชุดข้าวแกงเขียวหวานหรือไงเนี่ยแหล่ะ แต่เป็นแกงอีกอันนึง
11. ชุดสปาเก็ตตี้ซอสขาว
12. ชุดสปาเก็ตตี้ซอสแดง(ชื่อซอสอะไรไม่รู้แดงๆ)
13. ชุดบะหมี่-เกี๊ยวหมูแดง
14. ชุดบะหมี่เป็ด
15. ชุดบะหมี่ต้มยำ
16.หมั่นโถว-ซาละเปา
อือ...จำอันแรกไม่ได้แฮะ จำรูปก็ไม่ได้ -*- ความจำไม่ดี

จะอัพต่อ ม๊ามานั่งคุยปัญหาชีวิตด้วย ไว้ค่อยอัพละกัน - -

Sunday, December 24, 2006

: : คริสต์มาส : :

วันนี้ไปกินข้าว + ร้องเกะ กะ เอมี่ ฟารา แดร์ เจ เชษฐ์
เชษฐ์ แดร์ มันเคยมีคดีกัน เลยไม่ค่อยได้คุยกันเลย นั่งก็คนละมุม - -
พอทุกคนกินจะเสร็จแฟนเก่าแดร์ก็มา (ชื่อ หนอน - - ชือไรวะเนี่ย)
แล้วแดร์ก็ไปกินข้าวกะหนอนอีกรอบ(แล้วตามไปเกะทีหลัง) เฮ้อ...ลำบากแฮะ
ไม่รู้กลัวใครจะหาเรื่องใครเนอะ รู้สึกว่า แดร์จะเลิกกะหนอนแล้ว
แต่ว่าเรียกมาแบบนี้หรือจะพัดหวน (เหอๆ)

กลับมาออนเอมคุยกะมิค ให้เราคิด ข้อความให้อีกแระ
แง้วๆๆ
คิดมาแปะไว้ก่อนเว้ย เดี๋ยวลืม


Dear grandma?(มิคเรียกอะไรอะ)
just a shot note to pass along my sincere (*สะกดไม่เป็นง่ะ ซินเซีย) thanks
to youfor helping and always present me
i really hope that we can meet someday
wish the coming year be full of health,
happiness and everything good for you
happy holiday and thank you again

mic เองกั๊บ บ๊อกๆ

***********************************************
wish you a joyful and happinessthat never ends
i hope the coming year be full of everything good for you
have a wonderful christmas and happy new year

from mic

***********************************************
ไม่รู้แล้วหมดมุก ให้คิดหลายๆเทศกาลติดๆ กันก็คิดไม่ออกแฮะ - -

Saturday, December 23, 2006

: : ง่วงนอน : :



วันนี้เอาพัดลมไปให้เจ๊ย้ง (ลูกค้า) ที่แถวอ่อนนุช ไปกะม๊า ไม่ค่อยได้คุยกันเพราะม๊าคุยโทรศัพท์ไปตลอดทาง (ก็ดี)
ว่าจะอัพ รูปหลายทีแล้วไม่ได้อัพซะที รูปยังคอยู่ในกล้อง เอาไว้ก่อนละกัน เซ็งๆ ไงมะรู้
วันนี้มุนัดออกไปดูไฟ แล้วก็มีงานวันเกิดนู๋ม่อนอีก ไปกินที่สีลม ก็เลยแวะเอาของขวัญ (ตุ๊กตาหมีพูห์) ไปให้เฉยๆ
ไม่ได้นั่งกิน เจอเชษฐ์ กะ พี่กี้ แล้วก็ โอห์ม กับน้ำ มาที่งานก่อน เราไปถึง ม่อนก็เดินมาข้างหลัง
พี่กี้ออกมารับหน้าร้าน เชษฐ์อยู่ข้างในส่งนาฬิกาให้หนึ่งเรือน บอกว่าของฝากจากฮ่องกง
พิจรณาดูแล้ว เรือนนี้ ไม่น่าเกิน 120 เพราะมุมันเคยซื้อมา นาฬิกาแบกะดิน เรือนละ 100
แตเชษฐ์บอกว่า ไปทำงานที่โน่น แล้วไปโรงงานเขาไปสั่งเขาทำของก็เลยขอเขามา
เหอะๆๆ เลยไม่รู้ว่าแบกะดินหรือเปล่า ช่างเหอะ ให้มาก็รับไว้ ขรึๆๆๆ
หลังจากแวะเอาของไปให้ม่อนก็กลับมาหาป๊ากับม๊าที่ โรงแรมนารายณ์ กินบุฟเฟ่ท์ กัน
(ม่อนกินกันที่ ฮอลิเดย์ อินน์ ถ.สีลมเหมือนกันแต่คนละซอย) ขากลับเรากลับพร้อมมุ เพราะมุมันออกจากบ้านแต่เช้า
แล้วจอดรถไว้ที่สถานีรถไฟฟ้า ม๊ากะป๊ากลับไปก่อน แผนดูไฟล้มเลิก เพราะกระเป๋าตังค์ม๊าหาไม่เจอ
คาดว่า ลืมไว้ที่บ้าน(แล้วก็เป็นไปตามคาด แต่ทุกคนโดนวีนไปหมดแล้ว หึหึ) ไอ้ทอมอยู่บ้านก็ไม่รับโทรศัพท์
ถ้ามันรับซะก็ ถามได้ว่ากระเป๋าอยู่ไหม ก็จบ (เฮ้อ...ไอ้ทอมอยู่บ้านเหมือนไม่มีคนอยู่บ้าน)
ขากลับต้องเดินไปขึ้นรถไฟฟ้า เดินย่านสีลมกับมุ สองข้างทางขายของ เราว่า สีลม นี่ก็แหล่งเสื่อมโทรมดีๆ (หรือเปล่า)
สองข้างทางมีแต่เสียงตะโกน Hey, Hello take a look sir
lady?(คงถามว่าจะอ๊อปน้องไหมมั๊ง) DVD Sex, lady?
มีคนนึงพยายามขายของให้แหม่ม พอเขาไม่เอามันก็ตะโกนตามหลังว่า fuck you
- - เฮ้อ นึกว่าเท่ห์นักหรือไงไม่รู้ แย่ว่ะ เดินๆ แล้ว รู้สึกว่า ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเรายังไงไม่รู้
แค่รู้สึกอะนะ ไม่ได้คิดอะไรมากหรอก ก็เดินช็อปปิ้ง ก็ โอเค จริงๆ ก็ไม่ได้ช็อปไรหรอก แค่ทางผ่านไปรถไฟฟ้า
ที่นี่อากาศเย็นติดต่อกันมา 3-4 วันแล้ว ดีจังได้ใส่เสื้อกันหนาว ปีที่แล้วหนาวแค่วันเดียว จำได้เลย ว่า
พอหนาว วันต่อมาเตรียมเสื้อ แล้วก็ไม่ได้ใส่ (ชิ)
ยูกิ sms มาบอกว่า แผนมา กรุงเทพฯ ยกเลิกแล้วเพราะรถไปชนมา (เวร)
แล้วก็ต้องซ่อมแพงมาก อ้าว ยูกิมึงเลิกเป็นสิงห์มอเตอร์ไซด์แล้วเหรอ ก็อย่างว่าอะนิ ทำงานแล้ว
แล้วก็วุฒิ ป.โท วิศวะ ม.โตเกียว เงินคงดีอยู่หรอกมั๊ง เสียดายไปคราวที่แล้วไม่ได้เจอมัน
ปีนี้ว่าจะส่งของไปให้หน่อยดีกว่า ไม่ได้เจอกัน ไม่ค่อยได้คุยกันทางเอมฯ แล้ว หลังๆ มันก็ไม่ออนเอมฯ เลย

วางแผนส่งของปีใหม่ให้เพื่อน
- ตุ๊กตาหมีพูห์ ตัวละ 165 บาท น่าจะซื้อซัก 5 ตัว
-*- พอป่าววะ พอคิดถึงปริมาณคนที่ต้องส่งให้นี่ก็ เยอะไม่เบาแฮะ...
ยูกิ/บอส/ทาโกะ/ยูมิโกะ/ยู ... ซาโตชิซังไว้ค่อยให้รวบกับวันเกิดละกัน + +
แต่หลังๆ ไม่ค่อยได้คุยกัน ไม่ให้ก็ไม่น่าเกลียด (มั๊ง) ไม่รู้วุ้ย
เงินทั้งนั้นอะ ทั้งค่าของ ค่าส่ง ถ้าส่งก็ต้องให้ ชิดะ ด้วย คราวที่แล้วเอาของมาให้เรายังไม่ได้ให้อะไรเขาเลย
แง้วๆ เอาไงดีหว่า


**** หยุดคิดเรื่องซื้อของ ****

พรุ่งนี้ (24 ธ.ค.) เอมีชวนไปกินข้าวที่ โลตัสบางกะปิ วันเกิดฟารา เราก็ว่าจะไปอะนะ แต่น้องๆ จะอยู่ร้องเกะต่อ
คงไม่อยู่อะ เงินเดือนคนงานยังไม่เคลียร์เลย ขืนหายหัวไปทั้งวันกลับมาโดนถลกหนังหัว แหง
ป๊ายิ่งบ่นๆ ว่าเราไม่ค่อยอยู่บ้าน -..-
มุไป ญี่ปุ่น วันที่ 25 วันนี้มันไปแลกเงินที่ประตูน้ำ แล้วก็หายไปเลย ไอ้นี่ก็ หลังๆ หายตัวบ่อย หลายวันแระ
รู้สึกพักนี้จะ แต่งตัวเฉิดทุกวัน - - ขี้เกียจบ่น เดี๋ยวไปอ่านบล็อคมันก็คงพอรู้เรื่อง
คาดว่าน่าจะแอบไปแต่ คอสเพลย์ บ้านเพื่อน แล้วถ่ายรูป กัน มั๊ง เห็นหายไปแบบนี้บ่อยๆ แล้วก็มีรูปมาลงบล็อค
เป็น คอสเพลย์ แง้ว - -


รูปนี้วาดให้ฟารา วันเกิด เป็นรูปวาด-ระบายสีที่เราทำเสร็จเร็วมาก ทั้งวาดทั้งลงสีประมาณ 2 ชม. -..-

ออกมาดูดีพออวดได้เหมือนกันแฮะ หัวไม่โตด้วย เหอๆๆ

































ส่วนรูปนี้เป็นรูปที่เอารูปเก่ามาตกแต่งเพิ่มเพราะว่าจะส่งไปประกวดที่ นิตยสารโฮลอินวัน แต่ว่า นิตยสารดันชิงประกาศ

ปิดตัวไปแล้ว ดีแต่ว่าคราวที่แล้วตูไปรับรางวัลมาแล้ว หึหึ - -

รูปนี้เลยไม่ได้ใช้ แปะไว้ดูเล่น เอา BG มาใส่แล้วดูสมบูรณ์ขึ้นแฮะ ^^


Wednesday, December 20, 2006

: : เวอร์ชั่นใหม่?? : :

วันนี้เป็นวันแรกที่เข้ามาใช้หน้าเวอร์ชั่นใหม่ของ ไดอารี่
.....
ไม่เห็นจะมีอะไรแตกต่างจากเดิมเลย หรือเพราะว่า มันเป็นภาษาอังกฤษฟระ
แถมยังล็อคอินยุ่งยาก ต้อง ล็อคอินไอดีเก่าก่อน แล้วค่อย ล็อคอินไอดี จีเมล์
จะทำไปทำไมฟระ
เห็นอะไรใหม่แระ
มีฟีเจอร์ที่เรียกว่า TAG เพิ่มลงมานี่เอง เหอะๆๆ แต่ว่า ตูจะ tag ไปทำซากไรเนี่ย
จะมีใครมาตามอ่านไหมนั่น

ปวดท้องตุ่ยๆ - - เมื่อยตัวด้วย เดี๋ยวสองสามวันนี้รู้เรื่องแน่ (ปจด.มาแหง)
พูดถึงเรื่องวันนี้ วิ่งวุ่นหลายที่ ยังเสียวว่าจะทำเรื่องถอนเงินไม่ผ่านเพราะม๊าเซ็นต์ชื่อกำกับผิดที่
แต่ก็ผ่านพ้นมาได้ ช่วงปีใหม่ใช้เงินเยอะจริงๆ จะไปหามาจากไหนวะ ทั้งเข้าเช็คทั้งคนงานกลับบ้าน
(ซึ้งตัดเงินแล้วเหลือไม่เหลือไม่รู้ กูจะกลับบ้าน ขอเบิกอย่างน้อยคนละ 3 พัน 5 พัน มีอยู่แล้ว
บางคนก็มากกว่านั้น ตีซะ 5000 ลูกน้อง เกือบ 30 คน แสนห้า เข้าไปแล้ว แล้วพวกที่มีเงินเหลืออีก
สำหรับลูกน้องตัดเงิน ปลายปีนี้ต้องหาไว้เลยสองแสน (เวรกรรม เงินจะใช้เองไม่พอเข้าเช็คต้องเอามาจ่ายลูกน้องหมด)
ไปบอกว่าไม่มีตอนนี้ลำบากไม่ใช่มันจะเห็นจะ มีแต่จะต่อว่า เถ้าแก่โกงมัน เหอะ - -
คนเรา

เมื่อคืนนอนใส่ถุงเท้า
เช้าขึ้นมา ถุงเท้าอยู่บนหมอน
พระเจ้าช่วย ตูนอนดิ้น ระดับ S
คือก็รู้ว่า ตัวเองนอนดิ้นอะแต่ว่า....
ดิ้นอีท่าไหนวะ ถุงเท้าหลุด
จริงๆ ตอนเช้าตื่นมายังไม่รู้เรื่องด้วย ก็เดินไปห้องน้ำปกติ
จนกลับมาที่ห้อง เห็นถุงเท้าอยู่ที่หมอน (ม้วนเป็นโดนัท)
....
เฮ้ย... วัตถุคล้ายถุงเท้า
มองลงไปสำรวจตีนตัวเอง.... ไม่มี
อีกข้างจิ๊.... ไม่มี

ถุงเท้าหลุดมันสองข้างเลยยย ไชโย
(อีกข้างนึงอยู่ปลายเตียง อีกข้างอยู่บนหมอน....มันมาได้อย่างไร) -..-

Monday, December 18, 2006

: : เม้าส์ใหม่แสนดี : :

วันนี้มานั่งอัพสองเอ็นทรีย์เลย หุหุ
ไปซื้อหมึก HP มาราคาแพงน่าตกใจ ซื้อมาสองสี ล่อไป 2700 - -
แห้งเลยตรู เอาตลับหมึกไปเติม 100 บาท ซื้อใหม่ 1000
ราคาห่างกัน 10 เท่า + +
ตอนนี้มีพริ้นเตอร์อยู่สองเครื่อง เป็น HP(ของป๊า) กับ Epson ตัว หลังต่ออยู่กะเครื่องเรา
ตอนนี้ใช้หมึกเติม เอาตลับไปให้เขาเติม คิดตลับละ 100 เลยเอาไปเติมหมดเลย 4 สี
พอดีช่วงปีใหม่ต้องใช้พริ้นเตอร์ ไปเติมๆ ไว้ซะก็โอเค กำลังคิดอยู่ว่าจะเอาไปติดแทงค์ดีไหม
ซื้อหมึก 2700 ขอเขาเลยแถมนาฬิกามาเรือนนึง เป็นแบบที่มุมันจะซื้อเมื่อวานพอดี ดีจังที่เมื่อวานไม่ซื้อมา
(ราคาอันละ 100) เป็นนาฬิการูปลูกบาศก์ ไฟเปลี่ยนสีได้ เหมาะไว้ดูในห้องนอน (มืดๆ นอนดู) เอิ๊กๆๆ
สบโอกาสซื้อเม้าส์ใหม่ ราคา 250 บาท (แปะ 280 ขาย 250) ดีใจจริงๆ ที่ซื้อมา เม้าส์อันเก่าดื้อมาก
เลื่อนไม่ยอมไปทางที่อยากให้ไป ใช้แล้วโมโห -*-

เอาเป็นว่าเปลี่ยนแล้ว ทำให้เราใช้งานได้สะดวกขึ้น (ดีมาก) ตอนนี้กำลังว่าจะซื้อเม้าส์ปากกายี่ห้อ wacom
เอาไงดีหว่า โหะๆๆๆ

Sunday, December 17, 2006

: : ได้อย่างเสียอย่าง : :

มันเป็นเรื่องที่จริงมากๆ ได้มาก็ต้องเสียไป เฮ้อ...
เมื่อวาน (อาทิตย์) ไปจตุจักรกะมุ ออกกันไปตอน บ่ายสองได้ เพราะต้องไปส่งทอมเรียนที่มหาลัย
ไปเดินกันถึงหกโมง กลับมาโดนด่าซะแทบล้มประดาตาย เพราะไม่มีใครอยู่บ้าน - -
ก็อย่างงี้แหล่ะ ถึงจะดูเกินไปหน่อยแต่เราก็เข้าใจว่า บ้านต้องมีคนอยู่ตลอดเพราะทำงานไม่เหมือน
โรงงานหรือบริษัท คือ ถ้ามีคนอยู่บ้านก็คือ สั่งงานได้ รับงานได้
ไม่มีวันหยุด ไม่มีวันพัก เบื่อจริงๆ แล้วก็จะดื้อทำให้เข้าระบบแต่พอแบบนี้ (วันอาทิตย์วันหยุด)
ก็จะไม่ทำให้เข้าระบบ วันที่ 30 จ่ายเงินเดือน ก็จะไม่จ่าย ไม่รู้จะเป็นระบบประเทศไหนวู้

ส่วนไอ้เรื่องได้อย่างเสียอย่างนี่ ก็ เหมือนไอ้กุ้ง ได้ไปเจอ ลอร์ดอารากอน ตัวจริงที่นิวซีแลนด์
ได้จับมือ ได้ลายเซ็นต์ด้วย แต่กลับมาก็ต้องโดนด่า เพราะหยุดไปหลายวัน
พูดถึงไอ้กุ้ง มันก็เก่งนะ ได้ทุนมงฯ ไปต่อที่ ญี่ปุ่น (เสียดายเรียนไม่จบ) แค่ได้ทุนมงฯ ก็เก่งจะตายห่าแล้ว
เป็นทุนเรียนญี่ปุ่นแสนประเสริฐ กลับมามีเงินเก็บเป็นแสนๆ แน่นอน เพราะเขาจ้างไปเรียน
ส่วนใหญ่เป็นพวกเกียรตินิยม แล้วเขาจะนั่งเครื่องบินไปพร้อมกัน เพราะต้องเข้าพบเจ้าหน้าที่รัฐบาลของที่โน่น
โห ถ้าเครื่องไฟลน์นั้นตก ก็คงเสียมันสมองของประเทศไปมากมายเลย เหอๆๆๆ
ไอ้กุ้งบินจากญี่ปุ่นมานิวซีแลนด์เพราะงานแถลงข่าวของ load of the rings
แล้วที่เฮงสุดๆ เพราะตอนแรกอยู่ไกลมาก เหมือนประชาชนทั่วไปมามุงๆ มันมองไม่เห็นอะไรแล้วก็ถอดใจไปนั่ง
ในตึก แล้วประตูที่อยู่ข้างๆ ตรงนั้นเปิดออก ก็เจอ ลอร์ดอารากอน เดินออกมา
อ้าว อีกุ้ง วิ่งตามครับ (แน่นอน เป็นตูก็ตามวะ) ก็ได้คุยกัน กุ้งบอกว่า อยากได้ลายเซ็นต์ แต่ ท่านลอร์ดมองหน้า ผจก.
แล้วบอกว่า เขาให้ไม่ได้ กุ้งก็บอกว่า ต้องการมากนะ เพราะทะเลาะกะพี่สาว ถ้าได้มาก็จะช่วยได้
กุ้งมันเก่ง eng ทำงานอยู่ nation junior เขียนข่าว แล้วก็เรียบเรียงภาษา ภาษามันดีมาก เพราะ แล้วการพูด
โน้นน้าวมันก็ดี (เป็นเรื่องปกติของพวกอ้จฉริยะ) เขาก็เลยจะเซ็นต์ให้ แต่ว่า ไม่มีปากกา
ไอ้กุ้งก็หน้าเจื่อนแล้ว แต่ล้วงลงไปในกระเป๋า.....
..........i have pen... เฮงสุดๆ กรี๊ด อะ แล้วกุ้งก็ได้ลายเซ็นต์กลับมา

โชคดีมักมากกับโชคร้าย เหอะๆๆๆ กลับไป ญี่ปุ่น โดนทั้ง advicsor เล่นงาน อาจารย์ด่า ไม่มีชิ้นดี - -
ไม่รู้คุ้มหรือเปล่า คงคุ้มอะเนอะ ดาราฮอลลี่วูด ได้เจอง่ายๆ เมื่อไหร่ฟระ อาจารย์มหาลัย น่าจะเจอง่ายกว่า? อิอิ

โชคดีสุดๆ คงคนไทยที่เล่นเป็นสตั้นในเรื่อง load of the rings ไปอยู่กินกับกองถ่าย 3 ปี (ถ่ายหนังสามภาค)
แลกกับการเป็นคนแคระไปทั้งชีวิต ...

เฮ้อ.....ปลงนิดๆ แต่ก็ เอาเหอะ ชีวิตไม่ง่าย แต่ คงทำได้ดีถ้าเราพยายามและมีจุดหมายที่ชัดเจน
จงพยายามสู้ : )


18 Dec 06
ต้องออกไปทำงานต่อหล่ะ อู้ซะได้เป็นเรื่องเป็นราวเลย - -

Thursday, December 14, 2006

: : เน็ตเน่า : :

เป็นเรื่องน่าแปลกที่เราใช้สายโทรศัพท์เดียวกัน แต่เมื่อเสียบเพื่อต่ออินเตอร์เน็ตกลับได้ความเร็วไม่เท่ากัน??
เครื่องนึงได้ความเร็วเต็มกับที่ใช้ เอดีเอสเอล แต่ว่า อีกเครื่องกลับได้ความเร็วแค่ หนึ่งร้อย เค?
(เน็ต ธรรมดาก็ 56 เค แก เอดีเอสเอล 100 เค เหรอวะ - -)
อยากจะปรึกษาช่าง แต่ตอนนี้คง ช่างแม่งก่อนมั๊ง
ม๊ากลับมาวันนี้ตอนเกือบห้าทุ่ม เราออกไปรับกับมุที่ปั๊ม ปตท. ไม่รู้สิ บางทีการติดต่อไม่ได้ทให้เราไม่ค่อย
สลายใจเท่าไหร่ คิดไปโน่นไปนี่ เหอะๆ -*-

ตอนนี้ หกโมงครึ่ง อยากจะนั่งเขียนอะไรสักหน่อยแต่ก็ร้อนใจพิกล
เราเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่หว่า ?
เราว่า เราควรจัดการตัวเองก่อนละกัน แล้วค่อยว่ากัน - -

Friday, December 08, 2006

: : อัพก่อนเดินทาง : :

ฮาโล่ มอร์นิ่ง
(แอบมอร์นิ่งคนที่มาแอบอ่านด้วย โหะๆๆ)
วันนี้เดินทางแล้ว ยณะนี้ 5.42 น. เฮ้อ...
เสียดายโลโก้เอ็ฟเฟ็คไม่เข้ารอบแฮะ - -
ว้า...ของเราไม่ดีตรงไหนหว่า แหะๆๆๆ

http://event.ini3.co.th/pangya/200612_PangyaVote/main.asp

น้องน้ำติดที่ 2 ด้วยแฮะ เหอะๆ สู้ไม่ได้จริงๆ
ขนาดเขาว่าไม่เข้ากับไม้นะนั่น หุหุ
เอาของเรามาวางด้วย หุหุ






อุตส่าห์มั่นใจนิดๆ ว่าน่าจะติด 1 ใน 10 แล้วเชียว
















ชีวิตต้องสู้ คราวหน้าเอาใหม่ แหะๆๆ T T

Tuesday, December 05, 2006

: : ดองไว้เดือนนึงเค็มได้ที่พอดี : :

สวัสดีวันพ่อ วันนี้ 5 ธ.ค. 49
แวะมาเขียนไดฯ ไว้เป็นที่ระลึกหน่อย โหะๆๆ
วันนี้ไปกราบป๊า พร้อมมุกะทอม ซื้อ ที่หนีบเน็คไทให้เป็นของขวัญ + พวงมาลัย
มาลัยแพงจริงๆ ยิ่งช่วงที่ต้องใช้ก็ยิ่งแพง ราคาโหดพวงละ 60 - 100 (ดุจริงๆ)
หลังจากนั้นเราก็ไป กินอาหารญี่ปุ่นที่ร้านราเม็ง ชื่อ ราเม็งเทย์ ที่สุขุมวิท 33 (มั๊ง)
จริงๆ ร้านแถวนั้นถ้ามีนามบัตรเจ้าของร้านก็จะได้ลดเปอร์เซ็นแต่ดันเข้าร้านผิด
มีนามบัตรของ นิชิมูระ ดันเข้า ราเม็งเทย์ กร๊าก
อาหารราคาโหดสมกะที่อยู่สุขุมวิท ราเม็งชามละ 120-180 บาท ลูกชิ้นหมู นิคุดังโกะ
ก็ 150 (มี 6 หรือ 8 ลูกนี่แหล่ะ) หลังจากนั้นก็ไปซื้อข้าวปั้นที่ฟูจิซุปเปอร์แล้วก็แวะ
ไปที่เอ็มโพเรียม เดินเที่ยว
คนเราก็แปลก พอเจอคนญี่ปุ่นเยอะๆ เข้าหน่อย ก็พูดไม่ชัดขึ้นมาซะงั้น
(กลายเป็นคนญี่ปุ่นไปซะแล้ว - -)
*อีคนที่มาเลือกของข้างๆ เราเสียงกระแดะมาก ถึงกะหันไปดูหน้า (ใครวะช่างทำเสียงได้
ปัญญาอ่อนเยี่ยงนี้ - -)

กลับถึงบ้านประมาณ 3 โมงกว่า 4 โมง ก็วางแผนไปกินกันอีกรอบแต่ป๊าบอกว่า
ป๊าอิ่มแล้ว แต่จะไปกินก็ได้ เลยสรุปไม่ได้ไปกิน เราก็ ทำมาม่าหมูสับมากินแทน เหอๆ
ไม่ได้กินนานแระ
วันนี้มาจัดห้อง (ยิ่งจัดยิ่งรก -*-) เจอรูปงานเก่า ที่เคยทำ 3D ไว้ เหอะๆๆ มาโพสต์ไว้เป็น
ที่ระลึก สบโอกาสเลยอัพเดท บล็อคที่ exteen ซะด้วยเลย ^^

Photobucket - Video and Image Hosting

หมานี่เป็นพวงกุญแจที่มุไปคีบได้มา เลยเอามาทำเป็นแบบหัดทำ 3D ตัวแรกของเรา หุหุ
คิดถึงแฮะ ร้างรามานานท่าจะต้องฟื้นซะที
ในซีดีที่หาเจอมีรูปสมัยไปอเมริกาใบนึง กร๊าก อย่างโทรมแกเอ๊ย
ทุเรศจริง แล้วก็รูปที่ไปญี่ปุ่น กะมุ อืด มาเลย ตอนนั้นไปหนาวมาก ดีแต่ได้เสื้อน้องชายของยูมิโกะ
ไม่งั้นก็ไม่ไหว แปะๆ ที่ระลึก อุอุ

ถ่ายที่ fujiQ highland บนชิงช้าสวรรค์ เสื้อกันหนาวที่มุใส่รู้สึกจะยี่ห้อ chaps? จำไม่ได้แระ
จำได้แค่มันซื้อมา 2 พันกว่าบาท สวยดี เหอะๆๆ

Photobucket - Video and Image Hosting


รูปนี้ถ่ายที่ ซานฟรานฯ หน้า art musueam หรือไงเนี่ยจำไม่ค่อยได้ นานจัด
จำได้ว่าซื้อเข็มกลัดที่ระลึกมา ดันทำหายไปไหนหว่า หรือไม่ได้เอากลับบ้าน (ฮ่วย)
Photobucket - Video and Image Hosting

ส่วนรูปนี้ถ่ายที่บ้านสัมมากร ของรกดีวุ้ย ผมสั้นแต่ก็ดูหนา ตอนนี้ ผมบางมาก แหวกๆ ก็ เห็นหนังหัว
แง๊ ...งงงง...

Photobucket - Video and Image Hosting

คุยกะฟารา ฟาราบอกว่า ถ้าอาหารผมไม่พอ ก็ทำให้ผมมันเส้นเล็กลงได้
อย่างงี้ต้องหาอาหารมาให้ผมกิน จะได้อ้วนๆ เส้นโตๆ (กลัวเจ้าของผมจะอ้วนก่อนอะดิ เฮ้อ)