: : Bangkok Night Life : :

ย้ายมาอยู่ Alaska ได้ปีนึงแล้ว คิดถึงเมืองไทยน่าดู - -

Monday, February 12, 2007

: : กลับบ้าน(2) : :

ว่าจะคุยเรื่องที่วัดไปๆ มาๆ โม้แต่เรื่องของฝาก ฮะๆๆๆๆ
เราไปปฎิบัติธรรมที่ วังน้อย(อยุธยา) มีคนรุ่นเดียวกับเราไปปฎิบัติอยู่พอสมควร
แล้วม๊าก็จัดให้เราไปนั่งกับสาย 6 (พวกที่รุ่นๆ เดียวกัน)
นึกว่าจะไม่ได้คุยกับใครซะแล้ว เพราะเราไม่ได้กะว่าจะไปทำความรู้จักใคร
แต่นั่งอยู่ที่เดิม 3 วัน มาได้คุยกันวันสุดท้าย
เด็กๆ สาย 6 นี่ปากจัดจริงๆ สรร จะตั้งชื่อเรียกคนเลย
มีคนนึงเขาเป็นกระเทยช่างแต่งหน้า แต่เขาหน้าแปลกๆ แล้วก็ตาโปนๆ ถลนๆ หน่อย
ก็ไปเรียกเขาว่า ชักกี้ (อีตุ๊กตาผีที่มันถือมีดไล่ฆ่าเด็กน่ะ)
เราสงสารเขาอะ เราเข้าใจว่าพวกเขาสนิทกัน แล้วก็เรียกกันเล่นๆ เพราะความสนิท
แต่ว่า เราว่าเขาไม่ชอบหรอก แล้วก็เวลาพอเขากินน้ำในกระติก
ก็ทำเป็นรังเกียจหลอดที่เขากิน คือ จริงๆ ก็แกล้งรังเกียจอะนะ แต่เราว่าไงๆ ก็น่าสงสารอยู่ดี
เรานั่งระหว่างพวกเขาพอดี
กระเทยคนนี้ชื่อ ก้อย แล้วก็เรา แล้วก็ เพื่อนๆ เขา ชื่อ จุ๊บแจง กับน้องนาม(11ปี)
มาได้คุยกันก็วันสุดท้าย คนที่นั่งข้างหลังเราชื่อเปิ้ล ก็น่าจะรุ่นๆ เดียวกัน เขาทำงานอยู่บ.รังนก

ตอนกลับแม่เล่าเรื่องก้อยให้ฟังว่า เวลาที่สถานธรรมมีแสดงเขาก็จะมาแสดงเป็นกระเทยตลกๆ
ใส่ชุดตลกๆ มอมแมมๆ เอ็นเตอร์เทนคนดู
เราได้ฟังแล้วยิ่งสงสารเขาจับใจ
เราว่า ข้างในเขาต้องร้องไห้อยู่แน่ๆ เลย เขาไม่ได้อยากเกิดมาหน้าตาไม่ดีซักหน่อย
(ง่า...ชักจะอินจัด น้ำตาจะไหลอีกแล้ว + + )
แต่เราว่า ก้อย เป็นคนเข้มแข็งนะ เขาอาจจะไม่ต้องการคนมาสงสารเขาก็ได้

คิดได้อย่างงี้ก็จงย้อนมามองตัวเองเสียด้วยนะคุณหลิน - -
ตัวก็ใหญ่ ใจนิดเดียว น่าอายจริงๆ


วันที่สองที่สถานธรรมเป็นครั้งแรกที่เราเห็นเปิ้ล (ทั้งๆที่เขาก็นั่งอยู่ข้างหลังเราตั้งนานแต่ก็ไม่ยักกะหันไปดู)
เราเดินออกมาจากโรงครัว แล้วเห็นเปิ้ลกำลังก้มๆ เงยๆ อยู่ข้างๆ ศาลาใหญ่
เปิ้ลผมเริ่มบางแล้ว บางมากจนเห็นหนังหัวตอนเขาใช้ที่คาดผมคาดขึ้นไป
เราอยากแนะนำให้เขาเปลี่ยนยี่ห้อแชมพูจริงๆ
เราไม่รู้หรอกว่าทำยังไงมันถึงจะหยุดร่วงแล้วกลับมาหนา เพราะเราเองก็ประสบปัญหา
ผมร่วงผมบางอยู่เหมือนกัน แต่เราว่า ผมเปิ้ลน่าจะปรึกษาแพทย์ได้แล้ว
แล้วยิ่งเป็นผู้หญิงด้วย มันเห็นชัดขนาดมองจากระยะ 25 เมตรแล้วเห็นหนังหัว + +

ไปอยู่วัดมา 3 วันน้ำหนักลดลงนิดหน่อยเพราะถือศีล 8
ต้องอดข้าวเย็น หลังจากเพล แล้วห้ามเคี้ยวทุกอย่าง เราเห็นพวกจุ๊บแจงเอาเค้กมากิน
พอเราทำหน้าตกใจชี้ไปที่เค้ก เขาก็บอกว่า อมๆ เอา ไม่เป็นไร ไม่ได้เคี้ยว
ฮะๆๆ ช่างหาช่องว่างของกฎเหลือเกินแฮะ
ก็พอเข้าใจอะนิ
จุ๊บแจงมีปัญหาเรื่องแฟน กับ กิ๊ก ด้วย เขาอยู่กับแฟนแล้วแต่ว่า เขาก็มีกิ๊ก
จริงๆ แล้ว เราไม่ค่อยเข้าใจเรื่องกิ๊กเท่าไหร่ ว่าคบกันอีท่าไหนถึงจะเรียกว่านี่ คือ ระดับกิ๊ก?
ฮะๆๆ ถ้ารัก ก็คือรักสิ
รักแฟนกับรักกิ๊ก เหมือนกันหรือเปล่า? น่าสงสัยจริงๆ
จุ๊บแจงบอกว่า ทำไงดี เขารู้สึกว่าเขารักกิ๊กมากกว่าแฟน แต่เปิ้ลก็ทักว่า แฟนคนที่คบอยู่
คนที่อยู่ด้วยกันปัจจุบันก็ดีแล้ว กิ๊กน่ะไม่ดีหรอก
จุ๊บแจงก็บอกว่า (จริงๆ เขา 32 แล้ว แต่เราไม่ได้เรียกเขาพี่ แล้วเขาก็ ยินดีไม่ได้ว่าอะไร)
ก็รู้ว่าไม่ดี แต่ก็รักอะ (เห็นบอกว่า กิ๊กขโมยโทรศัพท์มือถือไปขายด้วยง่า - -)
เรานั่งอยู่ตรงวงนั้นก็เลยถูกถามด้วยเหมือนกัน เปิ้ลชี้มาที่เราบอกว่า เราก็มีแล้วใช่ไหม
เราก็ อึ้งๆ นิดหน่อย (ไม่นึกว่าจะโดนถามเพราะนั่งมา 3 วันไม่ได้คุยกันเลย) เราก็ พยักหน้าตอบ
แต่เราก็ไม่รู้หรอกว่า คนนี้ ใช่หรือเปล่า เปิ้ลเลยถามว่า
"เขามีแฟนแล้วเหรอ"
"ค่ะ เคยถามเขา เขาบอกว่าเขามีแฟนแล้ว" เราตอบไปเรียบๆ เพราะเราก็รู้อยู่แล้ว
"เหรอ เขาอยู่ที่ไหนล่ะ"
"อยู่ อเมริกา ค่ะ"
"อ่อ...มีแฟนฝรั่งอะดิ" เปิ้ลสรุป
"ป่าวค่ะ คนไทย"
"หือ...เราว่าที่เขาว่ามีแฟนคนไทยอะไม่จริงหรอก มีแฟนฝรั่งน่ะแหล่ะ อยู่โน่น" (เย้ย) พูดเหมือนทำนองจะมีหลายคนแฮะ


อือมม์....
ฮะๆๆ ก็ทายกันไปขำๆ
วันนี้โม้ยาวจัง + + เที่ยงคืนกว่าแล้ว เง้อ ว่าจะวาดรูปเล่นซะหน่อย
นอนเลยแล้วกัน แหง่วๆๆๆ

0 Comments:

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home