: : Bangkok Night Life : :

ย้ายมาอยู่ Alaska ได้ปีนึงแล้ว คิดถึงเมืองไทยน่าดู - -

Wednesday, February 07, 2007

: : ขอบคุณ : :

เราไม่รู้ว่ามิคจะมาอ่านเมื่อไหร่ แต่เราอยากจะโพสต์เอ็นทรี่ย์นี้ให้เขา

ขอบคุณที่เขาคอยติดตาม ดูแล เราตลอด แหะๆๆ เขินๆ เหมือนกันแฮะ

วันนี้มิคโทรมาหาเราตอนเย็น คุยกันไป ชั่วโมงกว่า การได้พูดอะไรๆ ออกไปบ้าง

บางทีก็ช่วยได้นะ เราเป็นคนอ่อนแอ แต่เราเกลียดการเป็นคนอ่อนแอ เราไม่อยากอ่อนแอให้ใครเห็น

บางทีก็ต้องพูดกับตัวเองผ่านสื่อต่างๆ (ท่าจะบ้า)

คิดไม่ผิดที่ไม่เคยโปรโมต URL อันนี้ เพราะมันเป็นเรื่องที่เราระบายจริงๆ

อาจจะดูไม่หนักหนาแต่สำหรรับเรา

เป็นเรื่องหนักๆ ที่ทำให้เราออกอาการตลอด



ตรงนี้เขียนถึงมิคนะคะ ถ้าได้มาอ่าน จะบอกมิคว่า

ขอบคุณมิคมากๆ สำหรับกำลังใจที่มีให้ตลอด ดีใจมากๆ ที่วันนี้มิคโทรมา แล้วได้คุยกันนานๆ

เราเกือบจะบ่อน้ำตาแตกหลายที แต่ก็ กลั้นไว้ เราไม่อยากให้มิคเป็นห่วงว่าเราร้องไห้ (ด้วยเรื่องงี่เง่าอีกแล้ว แหะๆ)

เรารู้จักกันมาปีกว่าแล้ว ช่วยเหลือกันได้บ้าง ไม่ได้บ้าง บางครั้งบางคราวก็มีเรื่องให้สนุกด้วยกัน

ถึงเราจะไม่ค่อยได้ช่วยอะไรมิคเท่าไหร่ โดยเฉพาะเรื่องจิตใจ บางครั้งเรารู้สึกว่ามิคมีเรื่องไม่สบายใจเหมือนกัน

แต่มิคก็ไม่ได้บอกให้เรารู้ อาจจะคิดดูแล้วว่าเราคงช่วยอะไรไม่ได้หรือไงก็สุดแท้แต่ แต่ถ้ามีอะไรที่มิคคิดว่าเราช่วยมิคได้

ก็ขอให้บอกนะ

stupid!! i really don't know exactly how to express my feeling to touch people heart

what i've say is just what i want to say

and just what i really don't know how to express it clearly

(- - คิดว่าบางทีลองพูดเป็นภาษาอื่นๆ อาจจะอธิบายได้ตรงกว่า แต่ก็ไม่ได้ช่วยเล๊ย)



เราอยากจะขอบคุณ กับความหวังดีที่มีให้กันมาตลอด ช่วยกันมาตลอด แหะๆ

และหวังว่า จะได้ช่วยกันไปแบบนี้นานๆ



7 กุมภาพันธ์ 2550

อีกครั้ง ด้วยสภาพจิตใจที่ดีขึ้น และ เต็มตื้น






















เรารักกันใช่ไหม? :)

0 Comments:

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home