: : อะไรกันนักกันหนา : :
ตอนนี้รอมิคอยู่เลยมาเขียนนี่รอ
จริงๆ กะให้อารมณ์ดีๆ ก่อนค่อยเขียนแต่ว่า มันเซ็ง ก็เลยอยากเล่า
อารมณ์เซ็งๆ ให้ฟังด้วย
ไดอารี่ที่รัก
ชั้นคงเป็นคนที่ดวงไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แล้วก็แสนจะ ojokojoi - -
เบื่จริงๆ
วันนี้ไอ้ทอมบอกว่ามันเรียนบ่าย ชั้นก็อุตส่าห์ปล่อยให้มันนอน
เปิดแอร์ให้มันนอนไปถึงเที่ยงเลยไม่ต้องมายุ่งกะกรู
ใครก็ช่างหวังดีกะมัน ไปปลุกมันขึ้นมา
เฮ้อ - -
ต้องมาหาให้มันกินอีก (ไอ้คนปลุกก็ปลุกจัง ไม่ได้ดูเล๊ยยย...)
ตะกี้ก็ซวยกดโดนปุ่มออก ที่พิมพ์ไว้เป็นหน้าก็ลบหมด เซ็งจริงเลย
อุตส่าห์โม้เรื่อง เวกัส ไว้
เหอะ
มิคเล่าว่าอาจจะได้ไปเป็นคนแจกไพ่ที่เวกัส ฟังดูน่าสนใจน่าตื่นเต้นดีแท้
ถ้าได้เป็นก็คงจะดีมากเลยนิ
เราซื้อนาฬิกาให้เขาตอนวันเกิด แต่ไม่เห็นใส่เลย
ใส่ตอนเจอกันครั้งที่สองทีเดียว
สงสัยไม่ค่อยชอบมั๊ง
เห็นใส่แต่อันทีเป็น TAG ที่ไปซื้อกะแม่ อือมม์...ก็หาให้ได้แค่นี้นี่นา
เมื่อคืนมารอมิคถึงเกือบตีหนึ่ง ปวดท้องมากๆ เพราะมีประจำเดือน
แต่ก็ไม่อยากจะละไปนอนเร็ว กลัวเขามาแล้วไม่เจอ
แต่ว่าไม่ไหวจริงๆ มือเย็นไปหมด ก้อเลยไม่ไหวแล้ว
ทิ้งข้อความไว้ใน เอ็มฯ แล้วไปนอน แต่มันกังวล ก็เลย มาออนอีกที
พอดีเจอ ยูจัง เสียดาย ยูจังมา กทม. เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว แต่เขาทำเบอร์เราหาย
ว้า----- เสียดายไม่งั้นอาจจะได้เจอกัน ก็ เลยคุยกันในเอ็มฯ นิดหน่อย
เพระมันดึกมากแล้วที่ญี่ปุ่นยิ่งดึกกว่าเราอีก 2 ชม. ฮะๆๆๆ ยูจังเปิดเว็บแคมให้ดู
หน้าอย่างง่วงตอนคุยกัน แต่ก็ ดี ได้เห็นหน้าไม่ได้เจอกันนานแล้ว
รู้สึกผมจะยาวขึ้นอีกหน่อแล้ว หน้าผากก็กว้างขึ้นนะ (หัวเถิก)
เหอๆๆ ปรึกษาปัญหาหัวล้านกันได้ซักพัก ก็ รู้สึกว่าไม่ไหวแล้ว ก็เลยลากันไปนอน
ฮะๆๆ ก็ดีนะ ได้คุยกะเพื่อน
คิดถึงจัง ^ ^


0 Comments:
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home